Saepe dies incipit more solito, cum calice caffeae et cogitationibus quae animum iam diu occupant. Sed interdum, nullo praenuntio dato, parvum aliquid mutatur. Fortasse occursus fortuitus, sententia casu lecta, aut radius lucis qui per fenestram novo modo effulget. Talia minima momenta diem communem in memoriam singularem vertere possunt.
Multos inter labores cotidianos vivimus, putantes pulchritudinem tantum in magnis rebus inveniri. Verum tamen est quod ipsae nugae et tenues figurae colorem vitae tribuunt. Risus acceptus, inventio fortuita, idea subito nata — haec omnia animos nostros plus movent quam credimus.
Forsitan secretum est lentior gradus. Videre, auscultare, spirare. Spatium relinquere iis quae praeparare non possumus. Nam casus non semper impedimenta sunt; interdum sunt ianuae ad novas occasiones apertas.
